It's officially PR

Dumating na yung passports namin kanina kaya officially Permanent Residents na kami ng New Zealand. Yipeeee!!!! Aside from the Permanet Residence visa, meron din kaming sticker ng Returning Residence visa. This means pwede kaming lumabas at pumasok ng NZ if we want to.

Marami daw benefits na maa-avail sa govt through Work and Income. Merong tulong sa paghahanp ng trabaho, financial assitance, Community Service Card (discount sa healthcare), daycare allowance, etc. I haven't had the time to learn more about this. Promise, this week babasahin ko yon. Kung qualified kami, aba, malaking tulong yon sa budget namin.

The Councillors have spoken

Boto ang Auckland Regional Council sa Mt. Eden. We knew it will turn out that way. So far, isa pa lang sa mga nakausap ko ang pabor sa Waterfront. Yung isang ka-opisina ko na magma-migrate sa Australia next month. Lahat ng tao dito ay worried sa impact ng stadium sa tax. Ngayong taon kasi, nagdoble daw ng rates nila. Gano pa kaya kung gagastos ng malaki ang govt sa construction ng stadium.

Nakakatuwa ang consultation system dito. Lahat ng desisyon na makaka-apekto sa tao ay dumadaan sa hearing. Kung sa Pinas yan, malamang papaboran ng mga decision-makers yung option na makakapag-kikbak sila. Di bale ng mamulubi ang mga taxpayers sa pagbabayad. Naku, sana naman tapos na yung ganong kalakaran para naman masulit ang bawat sentimong binabayad ni Juan dela Cruz.

Waterfront or Mt. Eden?

Exciting ngayong araw na to sa opisina. Malalaman ngayon kung kung saan ilalagay ang stadium na gagamitin sa 2011 Rugby World Cup. Dito sa ibaba ng bldg namin ginagawa yon kaya lahat ay nakatutok sa proceedings. Kasalukuyang nabobotohan ang mga inampalan.

Walang existing facility dito sa NZ na kayang i-accomodate ang forecasted na 60,000 people for a big sports event like the world cup. It's either we build a new stadium in the waterfront or renovate Mt. Eden Stadium. Big issue ito sa mga kiwis esp. sa mga Aucklanders. Malaki impact kasi yung stadium sa budget ng govt, tax, business at environment.

Here's my personal thoughts. I don't want it in the waterfront. Dinadaanan ko araw-araw ang marina kaya tingin ko lalala ang traffic conditions dito sa CDB kung itatayo ang stadium sa waterfront. And how about the marine life there? Kawawa naman ang mga isda, shells, seaweeds, etc. doon di ba. And most of all, malaki gagastusin ng govt don ($500M) which means we will pay more tax. Oh no, please.

Malalaman ang results in the next hour. Whatever it is, sana makakabuti yon para sa buong population ng Auckland.

Dethrowned

"Toxic" kami sa opisina ngayon kaya ngayon lang ako nakapag-post ulit. Anyway, nabawasan ako ng isang load kaya maisisingit ko ulit ang blogging.

Na-dethrown ako sa pagiging trainor. Hindi naman ito dahil sa inireklamo ako na walang natututunan sa akin. I think I did fine after my first week of training. Temporary lang kasi talaga ang pagiging trainor ko. Now that we have a professional trainor, I can concentrate more on my blogging este work pala.

Magandang experience din sa akin yung nagtuturo dahil na-improve ang communication skills ko at dumami ang kilala ko dito sa org. Mami-miss ko ba yung task na yon? Naaahh.... tama na yung one month na exposure ko don. Gusto ko namang makapag-blog ako paminsan-minsan.

Kakaba-kaba

Sa second wave ng employment ko dito sa opisina, binigyan ako ng bagong kontrata. As in bago talaga kasi may mga nadagdag sa dati ko nang ginagawa. Kahit alam kong duduguin ako don, tinanggap ko na rin ng walang reklamo.

There’s a new module in our ERP (software) that is being implemented and I am part of it. Hindi lang support ang participation ko kundi ang pinakatatakutan kong TRAINING. Susmiyo, nakasama pa ako sa mga trainors. Di naman bago sa akin ito because I’ve done a lot of this when I was still in Manila (but it took me a while before I overcame my stage freight). Pero iba dito. Ang audience mo ay mga spokening-dollars. May times na di ko sila ma-gets. I’m sure may mga sinasabi din akong di nila maintindihan (I still say “deyta� instead of data). Sometimes I want to make the discussion more fun but I worry that it may not sound nice to them, magmu-mukha lang akong eng-eng.

Madalas pinapanalangin kong mag-absent yung mga attendees para para konti lang ang kaharap ko. Sa unang sabak ko nga eh feeling ko nilalagnat ako. Talagang abot-abot ang nerbyos ko kahit na kabisado ko na yung sasabihin ko.

One nice trait of the kiwis is being appreciative and they are vocal about it. Lagi silang nagpapasalamat pagkatapos ng training. Hindi ko alam kung totoo nga yon o they just want to be nice to me. Konting tiis na lang. Malapit na naming ma-cover yung buong organization. Sana naman walang magre-report sa boss ko na wala silang maintindihan sa akin.

Wild Wind

Yesterday was horrible. Glass walls ang paligid ng building namain kaya talaga nga namang feel na feel ko yung tindi ng hagupit ng hangin. The stongest was about 150km per hour, enough to make the Sky Tower sway, cancel ferry trips and chop off trees. Akala ko mabubura na ang Auckland (of course that's an exaggeration). Yung isang opismeyt ko nag-bus na lang pauwi kasi natakot syang tangayin yung kotse nya sa Harbour Bridge (she drives a small car).

Normal ang malakas na hangin dito. Nagtataka lang ako at di sila nagde-declare ng storm or typhoon, di daw uso yon. Kung sa pinas to, pinauwi na lahat ng estudyante at govt employees (as if sila lang ang apektado, huhuhu). Anyway, it's a fact of life here in Auckland. Naku, pano pa kaya ang Wellington? They wouldn't call it Windy Welly for nothing. mahihirapan ang powers ko don.

Congratulations Ate Tei!

Gleng-gleng talaga ni Gilliane Roselle a.k.a Tei (anak ni Janjing, Henry's kuya). She did not just passed the CPA board exam, she actually topped it! Out of thousands of student who took the test, she got the highest score (mahahalikan ko talaga tong batang 'to).

We are really proud of Tei. Not only that she is bright, but she's also mabait, sweet and, of course, pretty. Kudos to Ate Gayie and Janjing for being very supportive parents.

Umpisa pa lang yang. There are more "tests" in your life that you'll ace. Go girl!

Send in the dancing banana!!!

Kaka-post ko pa lang nung last blog ko, eto na naman ako. Di ko na kasi mahintay ang bukas para ibalita na PR approved na kami. Kaka-txt lang ni Henry. May sulat daw galing sa aming pinagkakapitagan VO. Pinasa-submit na daw yung passports namin.

Have a great weekend! We'll surely have a grand one.

The search is over

After almost 3 weeks of unemployment, back to work na ulit ako. No thanks to the 65 job applications and 8 interviews I had. Pinabalik kasi ako sa dati kong trabaho. Sabi nung isang kasama ko, she did an Oscar award-winning act para ma-reinstate ako. Buti na lang nagbait ako sa kanila. he he he...

Hindi ko masasabing sayang yung effort kong mag-apply. Magastos man at minsan frustrating, I really learned a lot from that experience. I didn’t change employer for 10 yrs sa Pinas kaya nangangapa ako sa pag-a-apply. Noong una, talagang nanlalamig yung mga kamay ko habang nakasalang ako sa interview. But after a couple of interviews, I became more confident (although minsan nabubulol pa din ako). Practice makes perfect, ika nga.

One important thing I realised while applying is that you can’t just apply for a role which you think you can do. You should have the required skills and experience before you can claim that you are actually capable of doing it. At dapat nakikita ng recruiter/employer yan sa covering letter at CV mo. Kaya nga ang dami kong versions ng letter at CV. May pang business analyst, helpdesk, admin, contact center and kung anu-ano pang roles. Problema lang don, minsan mahirap tandaan kung anong version ang pinadala mo.

Ilang beses din akong na-reject dahil sa wala akong Permanent Residency. May isang potential job na talagang shoot yung skills at experience ko tapos malapit lang sa amin. Tuwang tuwa ako nung tinawagan ako for an interview. Nang tanungin ako sa residency status ko, biglang nalungkot yung kausap ko. PR or citizen daw kasi ang kailangan nila.

Kahit anong trabaho ok lang sa akin. Ang mahalaga, interesting yung ginagawa ko, may potential growth at syempre may pandagdag gastos kami. In due time, makukuha ko rin yung trabaho na talagang gusto ko.

Baby snapper

Wag magbibilang ng manok hanggat di pa napipisa ang itlog.

Bigo si Henry sa fishing trip nya noong Sabado. Kaya pasencya na sa mga napangakuan ko ng isda. Isang “maliit� lang na snapper ang inuwi nya. 4 daw ang sana yon pero isa lang ang lumagpas sa minimum legal size. Masyadong mahangin kaya di nakalayo ang bangka nila.

Sayang yung binili nyang pain (pusit at pilchard), di nasulit. Sabi ko nga, ako na lang sana ang kumain nung pusit. Peborit ko pa naman yon, lalo na kung inihaw. Yummm…

Siguradong babalik sa laot si Henry sa susunod na mga weekends. Tatawagan ko na lang kayo kung “success� ang lakad nya.

Snapper Rocks

Magandang klaseng isda ang snapper. Firm ang laman at masarap ang lasa. Medyo dear din ang presyo. Ang fillet ay $31.25/kg. Ang whole fish naman ay $13/kg. Siguro magmumura pa ito sa mga susunod na linggo kasi marami ng nahuhuli ngayon.

Ilang araw din namin inulam yung snapper na huli ni Henry. Para di magsawa, iba-ibang luto ang ginawa ko - prito, sarciado at pangat (my peborit). Meron pang isang buong isda na nasa freezer, pinag-iisipan ko pa kung anong luto ang gagawin ko. Any suggestion is welcome.

Nga pala, magfi-fishing ulit si Henry bukas. Pehadong maraming isda na namang huli yon. Kaya kung gusto nyo ng snapper (yung di pa linis ha), daan lang kayo sa bahay. Ito ang mobile # ko 021 1744990.

Gone fishing

One of NZ's selling point to Henry is it's outdoor activities. Ito kasing asawa ko ay talaga namang mahilig mag-hunting at fishing. This is something he learned from his father.

Last weekend, isang pangarap ang natupad. Kasama yung 2 kiwing ka-trabaho nya, pumunta sila sa laot ng Browns Bay para mag-fishing (nakapag-fishing na sya dati pero sa wharf lang). Si Russell ay isang true-blooded kiwi: DIY guy, may sariling bangka at mahilig maglaro sa tubig. Si Chris naman ay kabaliktaran. Di marunong lumangoy at walang skills sa fishing. Si Henry, although kumpleto sa gamit, isda lang sa fishpond ng Malabon ang kaya nitong hulihin. Put then 3 of them together and you'll have a grand time.

Sa loob ng halos 2 oras, pitong malalaking snappers ang nahuli ni Henry. Ang pinakamalaki ay 46cm ang haba. Yung iba maliit lang ng konti. Mas madami pa daw sana yon kaya lang isinoli nila yung maliliit. Pag walang 27cm, dapat ibalik sa tubig. Si beteranong Russell ay halos ganon din ang huli. Itong si Chris ay kabo. Di kasi counted yung baby shark (as in great white) na nahuli nya. Pano ba naman, all the while di pala nakalubog sa tubig yung pain nya. It was barely touching the water (kaya shark ang nahuli).

Simula lang yon ng love story ni Henry at ng Auckland coast. Siguradong maraming weekends syang mawawala sa bahay para maging isang mangingisda. Well, I'm not complaining. Basta ba pag-uwi nya, hindi ako ang maglilinis ng mga isda :)

VV XX (visitor's visa second extension)

MIL originally had a 58 days visitor's visa on her passport. We could have opted for a longer period but that would mean paying a non-refundable fee of P4+++. When she's already here, we applied for extension to make it 6months. This is gonna expire in November. Madali lang ang extension. You do it online. No documents required, you just pay $80 application fee.

Two weeks ago, she applied for another extension. This time for Nov to Feb. Again, we did this online. May bayad ulit na $80. A few days later, we got a letter requesting MIL to submit a chect x-ray cert and evidence of fund which amounts to $1000 for each month of stay (or $400/mo if you have pre-paid accommodation). Walang problem sa xray kasi nakakuha na kami nito a couple of weeks ago (for $86). We knew beforehand that visitor's visa application for more than 6months would need an xray cert.

Yung pangalawang requirement ang di namin inanticipate. May funds naman si MIL pero nasa Manila. Marami pang trabaho kung mare-request pa kami ng statement sa bangko. Nag-open na lang kami ng account dito last week. I just printed the account balance from the internet tapos pinadala ko na sa Immigration together with the xray cert.

On the same day na na-receive ng Immigration yung requirements ay inapprove yung extension. MIL will be staying with us til mid Feb. That brings her total visit to 9 months which is the maximum. Makakapasok ulit sya ng NZ after 9 months.

You don't ask, you don't get

Nakaka-touch ang effort ng mga ka-opisina ko para maihanap ako ng trabaho pag natapos na ang contract ko. Nagse-search sila sa internet ng mga trabaho na pwede kong subukan. Andyan din yung tinatawagan nila yung mga tsokaran nilang team leaders para tanungin kung may bakante. Sila na ang naglalakad kasi alam kasi nilang medyo shy-type ako (bat wala pa rin sa inyong naniniwala kahit ilang beses ko ng yong dine-declare, hehehe).

Maiksi man ang stay ko dito, malaking bagay naman to para sa akin. Ngayon, may local experience na akong pwedeng ilagay sa CV, na-improve ang communication skills ko at higit sa lahat ay nadagdagan ako ng mga kaibigan.

Last week at work

Bilang na ang masasayang araw ko. Last day ko na sa trabaho sa Friday. I have a one-month contract na na-extend to three months. Tapos na yung project ko kaya hindi na yon mae-extend.

I’ve been sending out my CV for several weeks now. Akala ko mas madaling maghanap ng trabaho kung may local experience na pero bigo pa rin ako. I have already “downgraded� my CV, baka kasi ma-overqualify ako sa mga ina-applyan ko. So far, wala pang result, not even an appointment for interview (***sigh**).

Nag-apply din ako sa internal job opening dito sa opisina pero wala pa ring balita. I-follow-up ko daw sabi ng mga officemates ko pero, dyahe ako (eh di ba shy-type nga ako, hehehe). Maghihintay na lang ako ng developments. Maganda sana yon, permanent position, relevant sa experience ko at higit sa lahat, confident akong kayang-kaya ko yung trabaho.

School holiday ngayon so magiging busy ako playing and mediating with my kids, and doing some kitchen experiment (pinoy-style spaghetti, yummmy). I know there is time for everything.

Instant Bahay

May isang pangyayari sa neighborhood namin na talagang na-surprise ako. Biruin mo, in less than a week nakapagtayo ng bahay doon sa isang bakanteng lote na malapit sa amin.

Day 1 - tinabas ang damo at mga halaman

Day 2 - giniba yung bakod

Day 3 - site inspection

Day 4 - wala lang

Day 5 - viola! May instant bahay ng nakatayo!!!!

Kumpleto yung bahay, may pintoradong dingding, bubong, bintana at pinto. The bungalow is quite big, mga 180sqm ang floor area. However, it seems that it's a used dwelling. Apparently, nilipat lang from somewhere.

Di ba meron ding ganito sa Pinas. Bayanihan nga ba ang tawag? Dito, lipat-bahay truck ang gumagawa. Talagang literal na lipat-bahay kasi yung buong bahay ang nire-relocate. I remember a story similar like this from one of the members of the forum emigratenz.org (dati kong "tambayan"). The truck that does this is really big (see pix below).

Ok rin yung ganong siste. Kung sawa ka na sa mukha mga kapitbahay mo, eh di ilipat mo yung bahay mo sa ibang lugar. O kaya kung ayaw mo ng facing north yung bahay mo, ipausog. Nakakaaliw talaga.

rong-misteyk

The day after my sister informed me about her IELTS result, she phoned me again. I could sense that her spirit was down this time. Kaya pala, 7.0pts nga ang over-all score nya pero may isang area (writing) na di nya na-meet yung minimum score na 7.0. Ibig sabihin non, kukuha ulit sya ng IELTS. 10,000 pesoses din yon.

Nanlata talaga ako. Ina-anticipate ko na makakapunta sya dito early next year. Mau-usog pa yon. Well, ganyan talaga ang buhay, may panahon para sa lahat.

IELTS Result

Ang saya-saya ko kahapon. Nakausap ko ang Ate ko at ibinalita nya sa akin na pasado na sya sa IELTS. Second take nya yon. Although 6.5pts sya nung first take (which is ok if you’re applying for residency), 7.0pts ang kailangan nya. Ngayon pwede na syang mag-proceed sa registration nya with NZ Nursing Council. Ito na lang ang hinihintay nya, all other docs are ok.

I really hope my sister and her family could join us here. Mas masaya kung meron ka ng kapuso, may kapamilya ka pa.

Sky Tower

Sky Tower is the tallest structure here in the southern hemisphere. This famous landmark can be found in Auckland CDB. Nadadaanan ko to araw-araw. Actually, sa tapat ng SkyTower ako nag-aabang ng bus pag-pauwi sa hapon.

I had a chance to climb up the mighty tower last month when my high school classmates came here for a vacation. Kung di sila nag-aya, malamang hanggang ngayon eh ini-imagine ko pa rin kung ano ang feeling ng nasa taas.


The tower’s elevator has glass floor panel. Makikita mong paliit ng paliit yung mga tao sa kalye habang umaakyat. Sa itaas, nandon yung Orbit Restaurant kung saan kami nag-dinner. The floor Orbit occupies is revolving. Glass ang buong paligid kaya makikita mong unti-unting gumagalaw ang view. 80 kilometers on all directions ang tanaw from that observation level.

Nang pauwi na kami, dumaan kami sa casino. Wala namang naglaro sa amin, nag-usisa at kodakan lang. Pagdaan namin sa isang casino staff, bigla syang nagsabi ng “balut�. Yun daw ang code para malaman mong pinoy yung kaharap mo. Apparently, maraming pinoy na nagta-trabaho doon.

One of these days babalik ako sa SkyTower. This time isasama ko naman sila Henry para ma-experience din nila ang nasa 328m above ground.

PS: the photo is courtesy of Carlo Jaminola, pinoy2nz's talented "litratista".

Faather's Day

Father’s Day dito sa NZ noong Sunday, 03 Sept (sa Pinas, June ang celebration nito). It’s a big thing here. Big shops have “specials� especially for the dads.

Kahit papano, naki-ride din kami sa trip ng mga kiwi. Pero kami, personalized ang style namin (short for nagtitipid). Vince prepared a card for Henry. Natuwa naman ako dahil marunong ng mag-spell ang anak ko.

Ang gimik ko naman, I did him a pedicure with foot massage (aba, mahal yon dito). I did it when Henry was having his afternoon nap. Sa himbing nung matulog, di nya naramdaman yung mga sablay ng pusher (o baka makapal lang talaga ang kalyo nya). Nag-"thank you" naman sya pag-gising nya so di naman siguro nasugatan. he he he

Belated Happy Father’s Day sa lahat ng mga tatay.