Sunshine and Ruby

Simula pa lang ng school year, lagi na akong tinatanong ni Vince kung pwede daw ba nyang iuwi yung alaga nilang budgies sa school. Kapag wala kasing pasok, the kids take turn in bringing them home para naman di sila lonely sa classroom. Ang sagot ko lagi, yes but not now. Napa-oo din ako nung early July. Naisip ko, mabuti din na may inaalagaan yung mga bata, the learn how to care and be responsible. Di bale ng makalat (si henry naman ang taga-linis, he he he).

On the last day of the second term, bitbit ni Vince yung magsing-irog na si Sunshine and Ruby (sa totoo lang, di ko alam ang gender nila). Tuwang-tuwa si Shannen. May mga books kasi syang mga pictures ng budgies. Ang bilin ko sa mga bata, kausapin lagi yung mga ibon para di sila malungkot.

Kahapon, isinoli na namin sila sa school (start ng 3rd term). Sana nag-enjoy sila sa stay nila sa amin as much as we enjoyed their presence. Kahit papano, na-experience ng mga bata ang magkaron ng alaga. Sabi ni Shannen sa susunod penguin naman ang alagaan namin :)

Yayanig daw

Ilang emails na yung natatanggap ko tungkol sa prediction na lilidol daw sa Pilipinas. Sabi daw ng isang manghuhulang brazilian, yayanig daw ng malakas ngayong araw na to (8.1 magnitude). Pagkabasa ko, dine-delete ko kaagad. I didn't even bother reading the rest of it. Kung PAGASA pa ang nagsabi non baka naniwala pa ako (of course I'm just joking).

Ilang beses na bang nagkaron ng predictions na magugunaw ang mundo. Naalala ko nung nasa Grade 4 ako, naubos yung mga asin at kandila sa mga tindahan. Pangontra daw yon sa end of the world. Asus, wala namang nangyaring masama, yumaman lang ang Liwanag Candles.

No one really knows what the future holds for us. Pwedeng may mangyayari bukas, pwedeng wala. The thing is lagi dapat tayong handa. Di na natin kailangan ng kahit sinong clairvoyant para mag-remind sa atin non.

have a nice weekend.

Ice, ice bebe

Hindi pala totoong hindi nagye-yelo dito sa Auckland!!! Ilang beses ng umuulan ng yelo dito. Hindi nga lang snow kundi hail na sinlaki ng munggo. Nung Sunday morning namuti yung deck namin sa dami ng hail. Nakaka-aliw tignan. Pero wag kang lalabas ng bahay dahil sobrang lamig. brrrr.....

According to people who have been in Auckland for a long time, hindi daw common yung ganung panay ang hail. Usually ilang beses lang tapos na. Tsk, tsk, tsk... this is not good. Siguradong mataas ang kuryente namin nito.

Shannen @ school

I just want to share this story from Shannen's school. This happenned in March 2008.

Typical for pinoys to be very protective of their kids esp. the young ones but you'll be surprised how tough they really are.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Shannen was busy drilling at the carpentry table. “Look what I am doing” she said.

“It is going up and down” she commented as she watched the indentations of drill bit move.

Shannen soon discovered that the harder she pushed onto the drill the deeper the hole would get. “It is getting deeper, look how deep it is. I am nearly done – it has gone through!"

Shannen then found another piece of wood. Using the glue gun she glued the one piece on top of the other. “It is a skateboard ramp” she explained “the skateboard goes up there and jumps, it is a special present for my brother”. Shannen continued to add some decorations with the glue gun creating a skateboard ramp for her brother.

21 June: Shortest Day

Today, 21 June is the Winter Solstice or the longest night and the shortest day. Pero sa dito lang yang sa down under. Sa US, Canada and the rest of the northern hemisphere, longest day–shortest night naman. This is supposedly the start of winter in here in the bottom half of the world but simultaneously summer sa itaas.

Winter spell. Although officially, June ang simula ng winter, ngayong pagkatapos ng shortest day pa lang ang talagang simula ng lamig. Sabi ng kasama kong kiwi, brace yourself for the next 6 weeks coz this is the coldest time of the year. He reckons that this is shorter than it used to be. Siguro epekto ng global warming.

The fun only starts now so let’s all enjoy it. Keep cool… and warm.

Natawa ako

Akala ko mga pulis lang sa Pinas ang may mga jokes, pati din pala dito. This is really funny. Well at least if you read the headlines in NZ.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

How do you tell the difference between a New Zealand police officer, an Australian police officer and an American police officer?

Answer:-
First pose the following question:
"You're walking down a deserted street with your wife and two small children. Suddenly, a dangerous looking man with a huge knife comes around the corner, locks eyes with you, screams obscenities, raises the knife, and charges. You are carrying a Glock ..40, and you are an expert shot. You have mere seconds before he reaches you and your family. What do you do?"

NZ POLICE OFFICER'S answer:
Well, that's not enough information to answer the question!
Does the man look poor or oppressed?
Have I ever done anything to him that would inspire him to attack?
Could we run away?
What does my wife think?
What about the kids?
Could I possibly swing the gun like a club and knock the knife out of his hand?
What does the law say about this situation?
Does the Glock have appropriate safety built into it, am I using it in an OSH approved fashion?
Why am I carrying a loaded gun anyway, and what kind of message does this send to society and to my children?
Is it possible he'd be happy with just killing me?
Does he definitely want to kill me, or would he be content just to wound
me?
If I were to grab his knees and hold on, could my family get away while he was stabbing me?
Should I call 1- 1- 1, would they just send me a taxi?
Why is this street so deserted? We need to raise taxes, have a paint and weed day and make this a happier, healthier street that would discourage such behaviour.
If I raise my gun and he turns and runs away, Do I get blamed when he falls over running away, knocks his head and kills himself?
Will the NZ taxpayer foot the bill for his ACC claim if I injure him?
If I shoot him, and lose the court case, does he have the opportunity to sue me, cost me my job, my credibility and I will lose my family home?
Am I being culturally sensitive to the attacker if I shoot him, will I be offending his mana if I wound or kill him?
Will I have to defend myself in court as a racist if I shoot him?

AUSTRALIAN POLICE OFFICER'S answer: BANG!

AMERICAN OFFICER'S answer:
BANG! BANG! BANG! BANG! BANG! BANG! BANG! BANG! BANG! BANG! BANG! BANG!
Click....(sounds of reloading)
BANG! BANG! BANG! BANG! BANG! BANG! BANG! BANG! BANG! BANG! BANG! BANG!
Click.

Balikbayan

Umuwi sa Pinas si Janjing (brother-in-law) noong 01 June. Halos isang taon din sya dito sa NZ. Bakasyon lang yon, babalik din sya sa August. Sa halos 2 linggo nyang stay sa Maynila, marami ng exciting na pangyayari sa kanya. Unang araw nya, ang init!!! Tagaktak daw ang pawis nya. Nakahubad na nga sya maghapon pero pawis na pawis pa din sya.

Pangalawang araw, encounter with a traffic officer in Makati . Lumiko sya sa kanan kaso nasa second lane sya (nasanay na ata sa right-hand driving). Ayun, huli ng pulis. Buti na lang nakukuha sa "pakiusapan" si manong. Later that day, malling naman sila sa Mall of Asia (di ko na inabot yon). Nung dumidilim na, nag-aaya ng umuwi. Akala ata hanggang 5pm din ang mall hours doon. he he he Pag-uwi nila, tinakasan ba naman yung teller ng parking lot. Eh dito kasi libre ang parking (except sa CBD).

Last week, andyan yung inabot sya ng baha, heavy traffic, brownout at walang tubig. O di ba parang pinababalik na sya dito. Kahapon naman, nakipagbuno sya sa mga "friendly" staff ng POEA.

Pag lumabas ka ng Pinas, lalo na kung medyo matagal, maninibago ka sa mga bagay na dati mo nang ginagawa. May mga bagay na dati ay “ok lang” pero ngayon ay inconvenient na. Sa isang banda, may mga maliliit na bagay na di mo pinapansin dati pero nami-miss mo. Di ko alam kung ano doon ang nararamdaman ni Janjing. Anyway, I hope he’s having a good time there.

Ako'y shocked.... ayyyy

Extra ingat ako ngayon sa pagbubukas ng kotse. Kung naka-long sleeves ako, yung dulo ng sleeve ang ipinambubukas ko. Lately kasi lagi akong nakukuryente. Yun bang static shock. Nung summer di naman ganito.

Nag-research ako sa internet. Ang haba ng explanation kung bakit nagkakaron ng static electricity. Ang masama non, di ko pa naintindihan. Pero may part don na nakalagay na common daw ang static shock pag dry ang hangin. Teka, lalo akong na-confuse. Very humid dito sa Auckland ke winter man o summer. So bat nga ba ako nakukuryente? Ka Ernie Baron, nasan ka ngayong kailangan kita!

Static shock pa lang yon nasasaktan na ako. Pano na kaya yung mga nasi-silya elektrika. Kaya nga naggu-good girl ako eh :)

Another year added

John Wayne
Lenny Kravitz
Monet O na mutya ng Sta. Rita
Sophie na anak ni Nixon
Carlos na kapitbahay namin
Bro. Tirso a.k.a Pip na friend ko from Letran
Bro. Top also from Letran na nandito sa Henderson

May common sa aming 8. Ano? Birthday namin ngayon!!!!!

Hindi ko nakagisnan na nagce-celebrate ng birthday. Kadalasan kasi wala ng budget ang nanay ko dahil ubos na sa tuition namin (magpapasukan kasi). Kung tyempong itinapon kaming magpi-pinsan sa Pangasinan, tama na yung palitaw na gawa ng lola ko. May ilang birthdays ko din na di pwedeng mag-celebrate dahil may mga close relative akong tsugi at that time. And worst of all, laging may bagyo. Wala na ngang festivity, gloomy pa ang panahon. haaayyyy….

Pero may ilang memorable. Ito yon ….

1987 – in-coming college freshman ako. With my highschool buddies, lumuwas kami ng Maynila at nag celebrate sa Shakey’s. Super exciting yon kasi di naman kami nagkakalayo ng Bulacan at that time.

1997 – Kasama si Ate Chris at Queenie (mga sisterettes ko) at Vicky na kapitbahay namin, stuck kami sa NLEX dahil sa bagyo. Around 10am nang makarating kami ng Balintawak Tollgate. So instead of proceeding to our respective affairs, nag-SM North EDSA kami for the rest of the day (kain, nood ng sine, malling at madami pang iba)

2005 – Sossy ako, sa Bangkok ako nag-bday. Interview kasi namin for NZ migration application.

2006 – Eksaktong 1 week kami sa NZ. With Len and our respective families, nag-dinner kami sa may Wairau Park.

So hindi naman necessary na may handaan para maging special ang isang okasyon. It really how you enjoy it.

Mahiwagang sayote

May sayote din dito sa NZ. Ang tawag nila ay choko. Last year, may nagbigay sa amin ng isang basket ng sayote. Sa dami, napabayaan namin yung iba. Noong una, gulay pa lang yon. Next time we knew it, aba nagta-transform na sya into a plant. Since mahilig mag-gardening ang nanay ko, itinanim nya yon sa likod ng bahay. Nung umuwi na si mommy sa Pinas, hindi nakakalimutan ni Vince at Shannen na diligan yon. Nilagyan pa nga namin ng bantay na cute scarecrow para hindi puntahan ng ibon.

Last month, nagsimulang magbunga si sayote. First harvest namin, 6 na bunga. Tuwang tuwa kami esp. Vince dahil paborito nya yon (igigisa with hipon). Nasundan pa yon ng ilan pang bunga. Ngayong linggong to, ine-expect namin na makakapag-ulam ulit kami ng sayote.

Nung Martes ng hapon, may pinadalang property maintenance guy ang aming landlord. May pagawain kasi sa bahay. Nang matatapos na yung trabaho, may narinig daw si Vince na parang may nabaling halaman. Punta agad sya sa likod para i-check yung mga sayote. hu hu hu. Yung 5 bunga nabawasan ng 2. Kinatok pa ata nung nagta-trabaho. Masamang magbintang ng kapwa pero di naman pwedeng tinangay yon ng pusa. I'm sure di rin interesado yung mga ibon (may scarecrow nga di ba). Anyway, nasaan sila sayote ngayon, sana nasarapan yung kumain sa inyo.

Ilaw sa tahanan

When we moved here in NZ almost 2yrs ago, we have to put up with a lot of things. Nandyan yung cold weather, driving on the left side of the road, kiwi-accent, .... On top of these, nakakapanibago din yung mga ilaw na ginagamit. Karamihan ng ilaw sa mga bahay dito ay kulay yellow ang mga ilaw. Pati mga ilaw sa poste ay yellow din. Sanay kasi ako na puti ang ilaw sa bahay at mga poste ng Meralco.

Panay incandescent bulbs ang nakakabit dito sa tinitirahan namin. Relaxing daw ang ganitong ilaw pero para sa akin gloomy ang paligid, para bang merong may sakit. So after a couple of months we decided to replace them with energy saving lights na kulay "daylight". Aprub-na-aprub yon kay Henry. 75watts kasi yung mga incandescent, 15watts lang yung ESL. Ang downside ng ganitong kulay ng ilaw ay attractive sa mga insekto. Kung hindi kami magsasara ng mga bintana, siguradong papi-fiestahan ng mga gamu-gamo, lamok, etc ang bahay namin.

Pag may nakita kayong bahay sa Meadowood na puro daylight ang ilaw, sa amin yon :)

Rolls Rice

Nakakabigla ang taas ng presyo ng bigas dito. Yung Jasmine rice na 10kg, dati $16 ko lang nabibili. Nung mag-grocery ako 2 weeks ago, aba naging $22.00 na. Tumataginting na 37.50% price increase yon. grabe no....

Yung ibang asians na kilala ko, nag-stock ng as much as 75kg. Dahil sa wala kaming paglalagyan hindi ako bumili ng sobra sa usual kong binibili. Tinanong ko sa bahay kung kaya ba nilang kumain ng walang kanin, okay lang daw. Sa akin sobrang ok. Baka yung ang only chance kong makapagbawas ng timbang, he he he.

.

Hannah turned 1

Nag- first birthday last week si Hannah, ang super pretty kong pamangkin (anak ng brother kong si HO). Pinadalhan nila ako ng pictures nung party. Ang saya-saya nilang lahat, nakakainggit. Bigla tuloy akong nakaramdam ng homesick. Oh well, ini-imagine ko na lang na nandoon ako, nakikikurot sa mascot, kasali sa games at kumakain ng chicken joy (ay mali, sa Jollibee pala yon).

Happy birthday Hannah!

Henry - 2yrs in NZ

Ang bilis ng panahon. Dalawang taon na si Henry dito sa NZ. Sa dami ng pangyayari, ang hirap isipin na lahat ng yon ay nagkasya sa 2 taon.

Karamihan ng nakilala namin dito na datihan na ang nagsasabi na swerte si Henry dahil soft ang landing nya. Yung mga unang dumating kasi dito, mas mahirap ang pinagdaanan nila. All of them came here not knowing anyone, walang kaibigan, kapamilya o kahit support group. Mahirap nga yon, lalabas ka sa comfort zone mo and then move into a place na lahat ay bago. Si Henry, kahit papano may kakilala na.

April 8, Saturday nang unang dumating sya sa Auckland. Nakitira sya sa bahay ng ka-klase ko nung high school sa may Albany. Ang unang nyang comment, "Ang lamig, parang naka-aircon sa labas kahit maaraw". Nung sumunod na Biernes (which was a Good Friday), aba nasa galaan na sya. Nasabit sya sa holiday sa Coromandel. Nang sumunod na linggo, aba may trabaho na sya. Two weeks after that, nakahanap na sya ng isang cute na flat para sa pagdating namin. Di nagtagal, may nabili syang kotse for $400. Konting tuktok at palit ng pyesa, matinong kotse na.

We will be forever thankful to all those people who have helped us settle. We always include them in our prayers. At kung di man namin maibalik sa kanila ang mga favors, bumabawi na lang kami sa pagtulong sa mga bagong dating.

April Fool's Day

May april fools prank kanina sa NZ Herald. May ads ang Liquorland sa page 13. Nakalagay - DID YOU TASTE WINE PATCH? May 5 patches na naka-print. Supposedly, 5 different flavors yon ng wine. Ang dami nung nagoyo. Yung iba talagang dinilaan yung dyaryo. ha ha ha. That was really a brilliant idea.

Happy April fool's day!

Shore to Shore 2008

Nag-participate kami kanina sa Shore-to-Shore. Para syang Alay Lakad. May 5km at 10km run, syempre sa maiksi lang kami. Aside from Vince and I, kasama din si brother-in-law. Si Henry ayaw sumama, di na daw nya kailangan ng exercise. Sinundo na lang nya kami nung uwian na.

Second time na namin ni Vince sumali sa Shore-to-Shore. Last year nakitakbo din kami. Mali pala yung tumatakbo kasi mapagod ka kaagad. Kaya this year, lakad-lakad lang kami. Effective nga, may energy pa kaming natira pagdating sa dulo.

Just like last year, ang assembly ay sa Takapuna Grammar School. Sa Milford Reserve naman ang finish line. Dalawang beaches ang binaybay namin - Takapuna Beach at Milford Beach. Although very relaxing ang sight sa beach, ang hirap namang humakbang sa buhangin. Sumakit tuloy ang mga pata ko.

It took us 1 hr and 27mins to complete the route (we timed 1:43 last year). Pag dating sa finish line may libreng sausage sizzle at tubig. Naghanda din yung organizers ng program at raffle. Mga celebreties yung emcee pero dedma lang kami dahil dehins namin sila kilala.

Sasama ulit kami sa susunod na taon. Sana big enough na si Shannen para maglakad ng ganon kalayo. Pag kasama sya, eh di walang choice si Henry kundi maki-join din. It's really a fun run and will be nice to do it as a family.

• Hot cross bun
  Hot cross bun
  One a penny
  Two a penny
  Hot cross bun ....
  

Isa yan sa mga nursery rhymes na paborito ko noong maliit pa ako. Masarap kantahin pero hindi ko alam kung ano ang ibig sabihin non.

Aside sa chocolate eggs, uso dito sa NZ ang Hot Cross Buns pag-Easter. Bun sya na may white cross sa ibabaw. This is to symbolize Christ's crucifixion. Traditionally sa Good Friday daw yon kinakain ng mga Kristiano na nag-a-abstain.

Masarap yun tinapay dahil may cinnamon, currant, nutmeg, raisin, etc. Pag hindi Holy Week, walang tindang hot cross buns.

Happy Easter!!!!

St. Patrick's Day

Pag dating ko kanina sa opisina, may kung anong berdeng nakapatong sa mesa ko. Isang tumpok pala ng kendi at shamrock (parang cloverleaf). Walang duda na galing sa puting kasama ko kasi naka-green shirt sya with matching green tall hat.

Feast ng St. Patrick ngayon. Noong isang araw pa ito binabanggit sa akin ni Vince. Akala ko naman ordinaryong feast day yon. It's a big celebration pala for the irish kasi si St. Patrick ang patron saint nila. At ang irish color ay green. Sine-celebrate din ito sa US, Canada, Australia and New Zealand.

Aba, dapat nakiki-party din ako sa kanila. Yung lolo ng daddy ko ay Irish-American. So may kalahating kutsaritang irish blood sa akin. Pero baka naubos na yon ng mag-donate ako ng dugo. Anyway, Happy St. Paddy's Day!!!!

Isteytsayd accent

Kahapon sa opis, may dumating na techie na padala ng 2 big software companies. Galing sa Tate itong si kano. When I heard him speak, OMG, it was like music to my ears. Since we moved here, ngayon lang ako naging effortless sa pakikinig sa usapan.

Foreign pa din sa akin ang accent na hindi kagaya ng nasa American shows/movies. Kahit na 20 months na ako dito, sumasablay pa din minsan ang tenga ko lalo na sa kiwi accent. Kaya lagi pa din akong attentive during conversations otherwise, I will surely miss some things. At kung may katabi naman akong nagku-kwentuhan, hindi ko maiintindihan ang pinag-uusapan nila kung hindi ko ihihinto yung ginagawa ko at magfo-focus sa kanila (kaya lagi akong huli sa tsismis).

Two weeks dito si kano so matagal-tagal ko pang maririnig ang isteytside nyang accent.

Updates on my pinoy workmates

Remember yung post kong Pinoy lunch and migration to OZ? Ito ang follow up kwento.

Si beterano #1 ay nasa Melbourne na. His family is enjoying their stay there. Stelled na sa school yung mga bata. Si misis naman ay nagwo-work na din. They are renting a brand new 4-bedroom house for $360. Nakakagulat yung presyo dahil dito sa Auckland, nasa $500 yung ganung bahay.

Si beterano #2 na dapat ay pupunta din ng Melbourne ay nandito pa din sa Auckland. Nagbago ata ang isip. Ang ok naman kasi sila dito sa NZ so out muna ang Oz.

Si opismeyt #3 na dating tumira sa OZ ay nag-resign recently. Lilipat silang mag-anak sa Taupo. Doon kasi nakakita ng magandang trabaho si misis. Accounting ang linya nya at nahirapan syang maghanap ng relevant job dito sa Akl.

Doon sa tatlong bagong dating galing middle east, umuwi na yung girl. Nahirapan kasi syang mag-isa dito. Sayang yung trabaho nya pero for sure may dadating pa namang magandang oppurtunities para sa kanya. Yung dalawa ay nandito pa. Mukhang nagustuhan na kasi dadalhin na yung pamilya dito.

Iba-iba talaga ang motivations ng mga tao pag dating sa pagpili ng lugar na titirahan. May iba-ibang circumstances na nakakapagpoabago sa pagde-desisyon. One place is home to one, to others it's somewhere else.